hy    |   fr

Տկարութիւն (ութեան)

s.

weakness, debility, imbecility, infirmity;
languor, extenuation;
impotency;
indisposition, sickness;
fragility;
cf. Տկարամտութիւն;
— ածել or արկանել զաստուծով, to accuse God of weakness.

Warning, the forms presented in the tables below may not be evidenced in classical texts. The hypothetical forms will soon be indicated as such.
Singulier Pluriel
nominatif տկարութիւն տկարութիւնք
accusatif տկարութիւն տկարութիւնս
génitif տկարութեան տկարութեանց
locatif տկարութեան տկարութիւնս
datif տկարութեան տկարութեանց
ablatif տկարութենէ տկարութեանց
instrumental տկարութեամբ տկարութեամբք